Επίδαυρος

Της Ευαγγελίας Ραπανάκη, Β5

Πόλη της Πελοποννήσου στην Α’ πλευρά της Αργολικής Χερσονήσου που γνώρισε μεγάλη ακμή κατά την αρχαιότητα. Από την Επίδαυρο πέρασαν διάφοροι επιδρομείς μέχρις ότου επικράτησαν οι Δωριείς υπό το Δηιφώντα. Το αρχικό πολίτευμα της Επιδαύρου ήταν βασιλεία και αργότερα τυραννία. Ήταν σύμμαχος της ολιγαρχικής Σπάρτης. Περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων αναφέρονται στα δημιουργήματα του πολιτισμού της Επιδαύρου, ενώ τα ευρήματα της αρχαιολογικής έρευνας, που άρχισε το 1881, επιβεβαίωσαν τις περιγραφές του Παυσανία, του Στράβωνα κλπ. Τα σημαντικότερα ευρήματα είναι ο περίφημος Ναός του Ασκληπιού, το Άβατο, τα Λουτρά του Ασκληπιού και η Βιβλιοθήκη, η Πλατεία με τις Εξέδρες, το Πρυτανείο, η Παλαίστρα, το Γυμνάσιο κλπ. Τέλος, το Θέατρο από τα κορυφαία αρχιτεκτονικά δημιουργήματα τις αρχαιότητας, έργο του αρχιτέκτονα Πολυκλείτου του Νεότερου, του τετάρτου π.Χ. αιώνα χωρητικότητας περίπου 15000 θεατών που έκανε γνωστή την Επίδαυρο ανά το Πανελλήνιο και διεθνώς.